Η πρόταση αυτή απευθύνεται σε μια τριμελή οικογένεια (2 γονείς και 1 μικρό παιδί). Πρόκειται για μια οικογένεια της οποίας ο τρόπος λειτουργίας εγκλωβίζει την ατομικότητα των μελών της. Τα άτομα αναζητούν τρόπους διαφυγής από τον περιοριστικό κλοιό των δεσμών ανάμεσά τους με αποτέλεσμα να αποξενώνονται και να χάνεται η συλλογικότητα.
Ξεκινώντας από την παραδοχή ότι οικογένεια είναι ένας θεσμός μέσα στον οποίο τα άτομα έχουν την ελευθερία να δράσουν και σαν σύνολο αλλά και σαν ατομικότητες ο σχεδιασμός βασίζεται στο σαφή διαχωρισμό των κοινόχρηστων από τους προσωπικούς χώρους, καθώς και των προσωπικών μεταξύ τους.
Στο σημείο όπου η κίνηση γίνεται μετάβαση μεταξύ των δύο όγκων, δημιουργείται ένα διάστημα. Το διάστημα αυτό ως συνέχεια της δεξιάς εισόδου που οδηγεί στους προσωπικούς χώρους, αποτελεί μια σχεδόν ιερή διαδικασία μετάβασης που σηματοδοτεί τον διαχωρισμό των λειτουργιών. Παράλληλα αντιπροσωπεύει το ουδέτερο σημείο αναφοράς της κατασκευής.
Οι προσωπικοί χώροι είναι τρεις και αυτόνομοι για κάθε μέλος. Παρόλα αυτά επιτρέπουν μια μικρή επικοινωνία μεταξύ τους. Συγκεκριμένα, τα δωμάτια του παιδιού και της μητέρας έχουν ένα κοινό μπάνιο και τα δωμάτια της μητέρας και του πατέρα συνδέονται μέσω των χώρων ύπνου. Οι χώροι αυτοί προστατεύουν την ατομικότητα των μελών μέσα στην οικογένεια και βρίσκονται σε άμεση επαφή με τη θέα, ο ρόλος της οποίας είναι εξαγνιστικός. Στο επίπεδο των χώρων ύπνου ο χώρος μετατρέπεται σε ημιυπαίθριο μέσω του κατακόρυφα μετακινούμενου υαλοστασίου.
